ناآرام تر از همیشه ام .

مثل زمانی که یک کودک بیش فعال در کلاسم مجبور به روخوانی یک متن ملال انگیز می شود.

مثل زمانی که یک دانش آموز مضطرب ، ترس آمدن یا نیامدن سرویسش را دارد.

مثل زمانی که یکی از بچه های کلاسم توسط یک کلاس ششمی تهدید شده باشد.

نا آرامم 

صبور نیستم.قلبم آکنده از ناآرامی است .سنگی در دریاچه آرام کارم انداخته شده است .

اما پسرانم 

دلشوره نداشته باشید.معلم تنها انگیزه اش پایانی همراه با سرفرازی برای شماست.پس شما همین طور پرتلاطم باشید